waotrefpunt.com
Het Lourdes van de WAO
"Je gaat ziek naar binnen en staat wonderbaarlijk genezen weer buiten ". 
" De eerste arts die dat is gelukt: een echte wonderdokter! "

De Slachting van het UWV

DE CENTRALE RAAD EN HET CBBS-SYSTEEM
Door: Mr. Sjoerd Visser Bron: Nieuwsbrief Steungroep ME, nummer 4, dec. 2006

Om te kunnen beoordelen in hoeverre mensen arbeidsongeschikt zijn, gebruikt het UWV een groot computerprogramma, het CBBS (Claimbeoordelings- en Borgingssysteem).
Dit CBBS levert gegevens over de functies die mensen ondanks hun gezondheidsproblemen in theorie nog kunnen vervullen.
De Centrale Raad van Beroep heeft in een aantal uitspraken van 9 november 2004 fundamentele kritiek geuit op de toepassing van dit systeem door het UWV.
Deze kritiek kwam erop neer dat de gegevens die het CBBS oplevert, niet goed zijn te controleren door de mensen die gekeurd worden, en ook niet door advocaten en rechters.
De Raad eiste daarom op een aantal punten aanpassing van het systeem.

KANTTEKENINGEN
Om aan de eisen van de Centrale Raad tegemoet te komen heeft het UWV het systeem gewijzigd.
In een aantal uitspraken van 12 oktober 2006 keurt de Raad de aangebrachte systeemwijzigingen nu goed, maar plaatst wel een paar kanttekeningen: het systeem werkt alleen goed als de verzekeringsarts de FML op de juiste wijze invult.
Hij moet in de FML een medische beperking ook echt als beperking aangeven bij het desbetreffende punt, en niet bij dat punt een zogenaamde normaalwaarde aankruisen en de beperking vervolgens in een toelichting verstoppen, want dan herkent de computer dit niet als beperking.

Noot :
Zie wat dit betreft bijvoorbeeld de uitspraak LJN: AZ3459, Rechtbank Alkmaar , AWB 06/1016, klik hier......
Wanneer u bijvoorbeeld niet langer dan vijf minuten kunt staan moet de verzekeringsarts dat aankruisen bij het punt "staan" in de rubriek "statische houdingen". Hij mag dan niet aankruisen dat u "normaal" kunt staan terwijl hij in een aparte toelichting vermeldt dat u op dit punt beperkt bent.

LET OP M EN G
Ook blijft de Centrale Raad eisen dat het UWV bij alle functies waarbij het CBBS signaleert dat deze uw belastbaarheid overschrijden, of waarbij niet duidelijk is - door het systeem aangegeven met een M - of er van zo'n overschrijding sprake is, in een toelichting beargumenteert waarom u die functie desondanks tóch aan zou kunnen.
Een M betekent volgens de CRvB dus altijd dat een nadere motivering nodig is.
Een arbeidsdeskundige mag deze M niet zonder motivering veranderen in de G van geschikt.

Noot:  CRvB 12-10-2006, zie o.a. LJN AY9974, LJN AY9657).
Let in uw zaak er dus op of de FML compleet is, of in de functie-informatie M's en G's staan en of die in de rapportage voldoende zijn toegelicht.
Als dat niet zo is, doe ga dan hiermee in beroep.

Tot zover het artikel van Mr. Sjoerd Visser.

In aanvulling daarop nog het onderstaande,met name de betreffende de CRvB uispraken betreffende de herziene CBBS d.d. 12-10-2006.

Onderstaand deel uit OVERWEGINGEN van (o.a.) uitspraak LJN AY9974 geeft ook goede aanknopingspunten voor het volgende.
Bij een aantal aandoeningen kan er sprake zijn van interferentie met andere aandoeningen.
Goed onderbouwd kan dan duidelijk gemaakt worden, dat een aantal mensen door opeenstapeling van klachten die op zichzelf te weinig zijn om binnen hun huidige AO percentage te blijven, de daardoor ontstane TOTAALBELASTING teveel kan worden voor een door de AD geselecteerde functie.
En je op een hoger AO percentage daardoor kunt uitkomen.

""Onder verwijzing naar het verhandelde ter zitting, voegt de Raad aan het voren overwogene nog toe dat een behoefte aan een nadere motivering van de passendheid van een functie zich ook zeer wel zal kunnen voordoen los van de kwestie van met omzetten van de signalering M in een G.
De Raad merkt in dit verband op, naar ook expliciet van de zijde van het UWV is aangegeven, dat zelfs indien ieder afzonderlijk belastingpunt van een functie blijft binnen de grenzen van de ter zake voor betrokkene toegestane belastbaarheid, de totaalbelasting van de functie in relatie tot de belastbaarheidsgegevens zodanig kan zijn dat deze vragen oproept inzake de passendheid van de functie voor de betrokkene verzekerde, en zelfs tot de conclusie kanvoeren dat de betreffende functie medisch ongeschikt is.
In dit verband is van de zijde van het UWV benadrukt - en de Raad acht dit juist - dat het CBBS uiteindelijk niet meer is dan een hulpmiddel bij de selectie van passende functies door de arbeidsdeskundige en dat het de arbeidsdeskundige is die, zonodig na overleg met de verzekeringsarts, steeds - toereikend gemotiveerd - tot een eindoordeel moet komen.""

De bewijsvoering hoeft niet zo moeilijk te zijn, iemand met diverse klachten kan zijn behandelaar(s) gewoon de vraag laten beantwoorden “hebben één of meer aandoeningen een interactie met elkaar in dat opzicht dat er een cumulatieve werking is ten aanzien van klachten”.
En laat dit dan zwart op wit zetten.

In dit soort gevallen dat verschillende klachten CUMULATIEF tot een hogere belasting leiden dan wenselijk, zal ook IN ELK GEVAL de VA moeten worden ingeschakeld.
De laatste CRvB uitspraken ivm aangepaste CBBS geven duidelijk aan dat er overleg met een VA geweest MOET zijn, alvorens een M in een G veranderd wordt.
UWV heeft hierbij aardig geholpen door zowat van de daken te schreeuwen, dat het CBBS "maar" een hulpmiddel is, en men is daarbij duidelijk zijn doel voorbij geschoten.

Zie:(uit recente CRvB uitspraak LJN AY9974):

"" In dit verband is van de zijde van het UWV benadrukt - en de Raad acht dit juist - dat het CBBS uiteindelijk niet meer is dan een hulpmiddel bij de selectie van passende functies door de arbeidsdeskundige en dat het de arbeidsdeskundige is die, zonodig na overleg met de verzekeringsarts, steeds - toereikend gemotiveerd - tot een eindoordeel moet komen.""

Dus: als iemand met diverse klachten dus de behandelaars de vraag laat beantwoorden of die klachten een interactie met elkaar hebben en elkaar versterken, zodat de totale toegestane belastbaarheid voor die persoon overschreden wordt, is alleen al een bevestigend antwoord van de behandelende sector voldoende om de totale belastbaarheid bij functies in twijfel te trekken.
(er is CRvB-jurisprudentie over dit soort twijfelgevallen, dat WAO-ers het voordeel van de twijfel krijgen).
Hangt samen met bescherming van de zwakste partij, etc.

Zoals bekend mogen behandelaars geen uitspraken doen over de mate van arbeidsongeschiktheid van iemand, omdat dat het vakgebied is van de claimbeoordelaar (VA), maar door bovengenoemd scenario wordt een VA door de behandelaars behoorlijk in het nauw gebracht, eigenlijk in een fuik gelokt, want wat betreft de belastbaarheid in arbeid mag een behandelend arts geen oordeel uitspreken, omdat dit het vakgebied van de VA is.

Maar, een behandelaar mag wel desgevraagd een indicatie te geven wat zij verstandig achten m.b.t. de verdeling tussen arbeid en privé; 25:75. 50:50 of 75:25 Daarmee geven ze dus een bepaald evenwicht aan tussen werk en thuis, waar ook dingen gedaan moeten worden, (dit is het vrijgesteld deel van de vastgestelde verdiencapaciteit) m.b.t. het best mogelijke welzijn van hun patiënt; hiermee wordt dus min of meer richting gegeven aan een “urenbeperking” via de achterdeur.

Derhalve:

Als iemand aan de ene kant kan aantonen boven zijn maximale belasting te zitten ivm cumulatieve op elkaar inwerkende klachten, en aan de andere kant die vrijstelling (zie boven) eraf trekt, moet het mogelijk zijn redelijk ver te komen.

Met dank aan een gedupeerde.