waotrefpunt.com
Het Lourdes van de WAO
"Je gaat ziek naar binnen en staat wonderbaarlijk genezen weer buiten ". 
" De eerste arts die dat is gelukt: een echte wonderdokter! "

De Slachting van het UWV

De gedachten van een hooggeplaatst UWV artsen

De WAO moet leeglopen
Publicatie: MC Nr. 50 - 10 december 2004
Auteur: S. Knepper
Pagina: 2006

540.000 arbeidsongeschikten worden de komende jaren opnieuw beoordeeld. De eisen zijn streng.
De verzekeringsartsen vinden dat ze in de kou staan.

Minister De Geus tekende op 18 augustus een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) op grond waarvan 540.000 arbeids--ongeschikten eenmalig worden herbeoordeeld.
De herbeoordeling heeft betrekking op de WAO (loontrekkenden), de Waz (zelfstandigen) en de Wajong (jonggehandicapten).
In 2004 en 2005 komen de mensen die jonger zijn dan 47 jaar aan bod, in 2006 en 2007 de 47- tot 55- jarigen.
De 440.000 arbeidsongeschikten die vóór 1 juli 1949 zijn geboren en diegenen die bij de wets--wijzigingen in 1987 en 1993 al zijn herbeoordeeld en toen hun rechten behielden, blijven buiten de herbeoordeling.
Bij het recente akkoord tussen sociale partners en kabinet is overeengekomen dat ook de 15.000 arbeids-ongeschikten van 50-55 jaar erbuiten blijven. Of dit daadwerkelijk gebeurt, is nog onduidelijk.

Strenge eisen
De AMvB - bekend als ‘Schattings--besluit’ - loopt vooruit op de voorgenomen afschaffing van de WAO in 2006.
Hiervoor in de plaats komt de Inkomensvoorziening Volledige Arbeids-ongeschiktheid (IVA), die nog bij het parlement moet worden ingediend. Deze wet zou alleen een uitkering bieden aan de ‘blijvend duurzaam volledig arbeidsongeschikten’.
Het Schattingsbesluit stelt strenge eisen: bij de functieduiding wordt geen rekening meer gehouden met gebrekkige kennis van het Nederlands, basisvaardigheden voor gebruik van een computer zijn vanzelfsprekend, en arbeidsongeschikte parttimers kunnen worden ‘afgeschat’ op uurlonen van theoretische fulltime functies.
Voor de verzekeringsgeneeskundige beoordeling is de bepaling opgenomen dat volledige arbeidsongeschiktheid wegens ‘onvermogen tot persoonlijk en sociaal functioneren’ moet zijn gebaseerd op een ‘ernstige psychische stoornis’.
Zo’n stoornis moet aan méér criteria voldoen dan DSM-IV vereist en behoeft intensieve specialistische behandeling.
Vrijwel alle arbeidsongeschikten worden opgeroepen.
Bij ‘moeilijk objectiveerbare aandoeningen’ volgt een tweede beoordeling als de eerste leidt tot de conclusie dat iemand geen hele dagen kan werken of volledig arbeidsongeschikt is.
Als dat laatste gebeurt op loonkundige gronden, volgt ook een tweede arbeidskundige beoordeling.
Het kabinet verwacht dat van 110.000 arbeidsongeschikten de uitkering wordt verminderd of ingetrokken.
Hun wordt een begeleidingstraject aangeboden en zij hebben recht op een overgangsuitkering van een halfjaar.
Overigens heeft ongeveer eenderde van alle betrokken arbeidsongeschikten een betaalde baan.
Sinds twee jaar neemt het aantal nieuwe WAO-claims drastisch af. (Artikel is van 2004)
De verzekeringsgeneeskundige claimbeoordeling is zakelijker geworden.
Zo halveerde het percentage ‘volledig medisch arbeidsongeschikt’ de laatste vijf jaar.

Medisch sausje
Politiek is een opportunistisch bedrijf: je laat de wet ongewijzigd en verandert alleen de uitvoeringsregels.
De toelichting van het Schattingsbesluit wijdt fraaie woorden aan mogelijkheden in plaats van beperkingen en aan participatie in plaats van marginalisatie. Maar de bezuiniging is ingeboekt.
Er zijn best redenen om arbeidsongeschiktheid nog eens tegen het licht te houden.
Tegenslag, ongeluk, berekening en een omgeving die het zo wel best vindt (niet alleen werkgevers maar ook dokters!) vertroebelen het beeld. Overgiet het met een medisch sausje: op elke klacht past wel een diagnostisch etiket.
Daarom denk ik dat verzekeringsartsen geen houvast hebben aan het begrip ‘ernstige psychische stoornis’. DSM maakt geen onderscheid tussen stoornissen die de autonomie aantasten en stoornissen die een redelijk bestaan toelaten.
Dicteert de ‘markt van welzijn en geluk’ ook de ernst van chronische vermoeidheid, fibromyalgie, RSI, bekkeninstabiliteit en burn-out? Hoeveel omzet verliest de geneeskunde als we toegeven dat déze keizers erg weinig kleren dragen?

Kop van Jut
Het is effectiever om kwaliteit en uitkomst van beoordelingen systematischer te toetsen en bij te stellen dan nu gebeurt.
Het collectieve belang heeft baat bij kwaliteit. Maar verzekeringsartsen hebben het gevoel dat niemand voor dat belang opkomt.
Meer regelgeving helpt echt niet, integendeel.
De uitvoeringsorganisatie UWV krijgt wel een heel speciale overheids-behandeling: je stuurt een logge klassieker de snelweg op, terwijl de monteurs nog bezig zijn hem op te lappen.
Den Haag weet zich verzekerd van een eigen kop van Jut.

Aldus de woorden van S. Knepper, verzekeringsarts
Samen met Herman Kroonenberg , een andere invloedrijke UWV VA, is hij verantwoordelijk voor de medisch-inhoudelijke onderbouwing van het UWV uitvoeringsbeleid van de laatste jaren, o.a. het CBBS.

In het blad van PIV(stichting personenschade instituut van de verzekeraars) schreef hij over medische (WAO) keuringen:

"Observaties ontbreken heel vaak, zowel in verzekeringsgeneeskundige rapporten als in deskundigenrapporten.
Goed kijken en voelen (handen op de rug) is in de hedendaagse gezondheidszorg kennelijk niet meer toegestaan: bijvoorbeeld de onvermoeibaar over haar vermoeidheid klagende cliënt, de over zijn rug klagende man die zich soepel aan- en uitkleedt, de over ‘concentratiestoornissen’ klagende cliënt die urenlang allerlei details weet op te dissen, de zich als een ernstig zieke presenterende man die er kerngezond en gespierd uitziet, het whiplashslachtoffer wiens nek alle kanten uitdraait etc, etc".

Over WA-procedures( letselschadeprocedures) en Whiplash weet dhr. Knepper te melden:
"Je moet je ziekte, onvermogen en ongeschiktheid telkens bewijzen om een kans te maken op een flinke claim en gaat er wellicht zelf in geloven - ongevalsgevolgen, vooral whiplash".

Dhr. Knepper is, zoals gezegd, verzekeringsarts en medisch adviseur kwalitietszorg van het UWV.
Waar die 'kwaliteit' uit bestaat weten we dus nu.

Een reactie van een andere arts hierop:
Knepper heeft gelijk als hij schrijft dat de politiek haar doelstelling, vrijwel afschaffen van de WAO, afwentelt op de verzekeringsartsen, die als kop van Jut zullen fungeren (MC 50/2004: 2006).
De verzekeringsartsen zouden meer tegengas kunnen geven.
Als arts ben je - ook in dienst van instellingen - in de eerste plaats verantwoording schuldig aan de patiënt; je bent gebonden aan de professionele standaarden van de beroepsgroep.

Moeten beredeneren dat iemand (in de voorziene nieuwe wet) niet 80 tot 100 procent arbeidsongeschikt is, kan bij vele concrete meetbare echte volksziektes bij op fysiek werk aangewezen mensen, slechts met wringen.
Ik heb het niet over omstreden ziektes als ME of de combinatie problemen op het werk en problemen thuis.
Iedereen heeft begrip voor de moeilijkheden daarbij voor verzekeringsartsen.
Een ‘niche’ vinden waar langdurig met verder afnemende mogelijkheden rekening kan worden gehouden, is steeds moeilijker geworden. Omscholing naar ‘hoofd-arbeid’, en dan bedoel ik een aantal jaren écht naar school, komt zelden van de grond.
Mijns inziens beslist niet door onwil van de betrokkenen.
Men weet de weg niet, in de bijstand mag het niet, en men is soms overspoeld door de problemen als gevolg van ziekte.
Mogelijk is zelfs een uitgeklede WAO te duur voor een geglobaliseerde samenleving.
Laat men dan het apparaat en de premiebetaling afschaffen, en reeds betaalde premies restitueren, en artsen niet in een onmogelijke positie plaatsen.

Amsterdam, december2004
G.M.Dikkenberg, arts i.r.

Note WAOtrefpunt:
Wordt het dan niet eens tijd dat artsen aan de bel trekken en dat ze zeggen...hier stopt het, we doen het niet meer !!
Dit is onrechtmatig en onmenselijk en wij kunnen alle klappen opvangen.

Nog even en er vallen massa ontslagen bij het UWV.
De artsen die echt arts zijn en hun beroepseed hoog in het vaandel hebben staan, zijn immers allang vertrokken !!!
De echte menselijke artsen die hun patiënten geen schade aan willen doen maar daadwerkelijk over hun gezondheid waken.
Velen zijn ARBO arts geworden.
Straks wanneer de gehele operatie is afgerond zal er een overschot aan VA,s bestaan en worden ze na alle stront over zich heen te hebben gekregen werkeloos.
Buiten dat zullen ze de rest van hun leven in conflict zijn met hun geweten.

Lees oproep aan een VA en AD.

Bron van artikelen:
http://www.corv.nl